Matura podstawowa — Formuła 2023 · Funkcje

Parabola z całkowitymi współrzędnymi — CKE grudzień 2023, Formuła 2023, zadanie 11

W skrócie

Czym różni się argument funkcji od jej wartości?

Funkcja przyporządkowuje każdemu argumentowi ze swojej dziedziny dokładnie jedną wartość. W punkcie wykresu (x, f(x)) odróżnij argument x od wartości f(x) i uwzględnij dziedzinę przy odczycie lub obliczeniach.

Angelika Sak — nauczycielka matematyki
Angelika SakMathematyczka

TWOJA PRÓBA

Treść zadania

W kartezjańskim układzie współrzędnych (x; y) przedstawiono fragment wykresu funkcji kwadratowej f (zobacz rysunek). Wierzchołek paraboli, która jest wykresem funkcji f, oraz punkty przecięcia paraboli z osiami układu współrzędnych mają współrzędne całkowite. Wykonaj wszystkie cztery podzadania.

Parabola skierowana w górę z wierzchołkiem (4; −2) i miejscami zerowymi 2 oraz 6.

Zadanie 11.1

Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych. Zbiorem wartości funkcji f jest przedział

  1. Odpowiedź A: (−∞; −2]
  2. Odpowiedź B: (−∞; 4]
  3. Odpowiedź C: [−2; +∞)
  4. Odpowiedź D: [4; +∞)

Zadanie 11.2

Zapisz w postaci przedziału zbiór wszystkich argumentów, dla których funkcja f przyjmuje wartości ujemne.

Zadanie 11.3

Uzupełnij zdanie. Wybierz dwie właściwe odpowiedzi spośród oznaczonych literami A–F i wpisz te litery. Wzór funkcji f można przedstawić w postaci: … oraz …

Liczba odpowiedzi do wybrania: 2. Wybierz je zgodnie z poleceniem.

  1. Odpowiedź A: f(x) = (121/2)(x − 2)(x − 6)
  2. Odpowiedź B: f(x) = (121/2)(x−4)2(x − 4)² − 2
  3. Odpowiedź C: f(x) = 2(x − 2)(x − 6)
  4. Odpowiedź D: f(x) = (121/2)(x+4)2(x + 4)² − 2
  5. Odpowiedź E: f(x) = 2(x + 2)(x + 6)
  6. Odpowiedź F: f(x) = 2(x+4)2(x + 4)² − 2

Zadanie 11.4

Funkcja kwadratowa g jest określona za pomocą funkcji f następująco: g(x) = f(x + 1). Na jednym z rysunków A–D przedstawiono fragment wykresu funkcji y = g(x). Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych. Fragment wykresu funkcji y = g(x) przedstawiono na rysunku

Wszystkie cztery oryginalne wykresy A–D w układach współrzędnych z podzadania 11.4.
  1. Odpowiedź A: Rysunek A
  2. Odpowiedź B: Rysunek B
  3. Odpowiedź C: Rysunek C
  4. Odpowiedź D: Rysunek D
PO WŁASNYCH OBLICZENIACHOdpowiedź i rozwiązanie

Odpowiedź

11.1. [−2; +∞); 11.2. (2; 6); 11.3. A oraz B; 11.4. rysunek B.

Rozwiązanie krok po kroku

  1. Z rysunku odczytujemy wierzchołek (4; −2) i miejsca zerowe 2 oraz 6.

Zadanie 11.1 — rozwiązanie

C. [−2; +∞)

  1. Parabola ma ramiona skierowane w górę i wierzchołek o rzędnej −2.

  2. Wartość minimalna jest osiągana, więc zbiór wartości to [−2; +∞).

Zadanie 11.2 — rozwiązanie

(2; 6)

  1. Wykres znajduje się pod osią Ox między miejscami zerowymi 2 i 6.

  2. Końce mają wartość 0 i nie spełniają warunku wartości ujemnych, więc przedział jest otwarty.

Zadanie 11.3 — rozwiązanie

A, B. A oraz B.

  1. Wierzchołek (4; −2) daje postać a(x−4)2(x − 4)² − 2. Miejsce zerowe 2 wyznacza 0 = 4a − 2, więc a = 121/2.

  2. Zatem f(x) = (121/2)(x−4)2(x − 4)² − 2 = (121/2)(x − 2)(x − 6).

  3. Są to odpowiedzi B oraz A; kolejność dwóch liter nie ma znaczenia.

Zadanie 11.4 — rozwiązanie

B. Rysunek B

  1. Podstawienie x + 1 przesuwa wykres o jednostkę w lewo.

  2. Wierzchołek przechodzi z (4; −2) do (3; −2), a miejsca zerowe z 2 i 6 do 1 i 5.

  3. Taką parabolę przedstawiono na rysunku B.

Źródła i kontekst

Wróć do katalogu zadań
CENTRUM PRYWATNOŚCI

Wybierz, na co pozwalasz

Każda opcjonalna kategoria jest domyślnie wyłączona. Odmowa nie ogranicza dostępu do podstawowej treści strony.